aumja's profileaum_spacesPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
aum_spacesBe yourself by yourself !!! |
||||||||
|
July 31 เป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจ เป็นเรื่องยากเหมือนกันนะที่เราจะเลิกรักใครสักคน...ความรักมันไม่มีเหตุผลเอาซ่ะเลย " การที่จะรักใครสักคนมักจะไม่มีเหตุผล แต่ทำไมการเลิกรักใครสักคน...เหตุผลชักมากมาย " มันเหนื่อยมากเลยนะที่เราต้องวิ่งตามความรักอยู่ตลอดเวลา ยิ่งวิ่งตามก็ยิ่งเหนื่อย ยิ่งวิ่งตามไปสักเท่าไหร่มันก็วิ่งหนีเราไปมากแค่นั้น เราเหนื่อย เหนื่อยมากๆเลย เราพยายามหลายครั้งแล้วนะที่จะตัดใจจากเค้า แต่ยิ่งทำสักเท่าไหร่ยิ่งจะรัก รักมากขึ้นทุกวัน พยายามไม่คิดถึง มันก็คิดถึงเหลือเกิน แต่อย่างที่เค้าเคยบอกเรานะ ว่าเวลาจะทำให้เราลืมเค้าได้ แต่ทำไมเวลาของเรากับเค้ามันไม่เท่ากันเลย เวลาที่เราต้องรอเค้า มันทรมาณมากแค่ไหนเค้าเคยรู้บ้างไหม เคยสนใจบ้างไหมว่าเราจะเป็นไงบ้าง เคยถามเราสักคำไหมว่าเราคิดยังไงที่เค้าทำอะไรสักอย่างลงไป ทุกวันนี้เราก็คงมีค่าแค่เวลาที่เค้าเหงาก็แค่นั้นแหล่ะ แต่อย่างว่าล่ะนะ ความรักมันก็ทำให้คนเราโง่ได้ ทั้งที่รู้ว่าเค้าหลอกแต่ก็เต็มใจ...รู้ว่าเค้าไม่รัก ก็ยังที่จะทนรักเค้าต่อไป ไม่รู้สิ สำหรับเรานะแค่ได้คิดถึงเค้า เราก็ยิ้มได้แล้วล่ะ ถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่า เค้าไม่ใช่ของเรา(แล้ว)....
เรื่องบางเรื่องมันก็ไม่ต้องการให้มีเหตุผลมาอธิบายหรอกนะ มันคงต้องใช้ความรู้สึกรับรู้ บางครั้งเราอาจจะดูงี่เง่าไปบ้าง แต่ใครจะเคยรู้บ้างไหมว่าไม่มีคนดีๆที่ไหนเค้าจะแสดงอาการงี่เง่าให้คนอื่นเห็น ... ถ้ามันไม่เหลืออดจริงๆ... คนนะจ๊ะไม่ใช่เครื่องจักร ที่ไม่มีหัวใจ
ความรักนี่ก็เข้าใจยากเน่อะ เวลาที่รักกันอยู่ทุกอย่างช่างมีแต่ความสุขเอาซ่ะทุกอย่าง แต่เวลาที่ไม่รักกันแล้วนี่สิ ทุกข์ยิ่งกว่าทุกข์ซ่ะอีก ถ้าตายได้ก็คงอยากจะตายไปนานแล้ว...
แต่ชีวิตมันไม่ง่ายอย่างนั้นสิ ชีวิตมันมีอะไรหลายอย่างที่ต้องเจอ มันยังมีหลายเรื่องให้เราต้องฟันฝ่า ต้องแก้ไข ต้องพยายาม บางครั้งอาจจะมีรอยยิ้ม หรือน้ำตา แต่ไม่ใช่น้ำตานี่เหรอที่ทำให้เราเข้มแข็ง ชีวิตก็ผ่านอะไรมาหลายอย่าง หลายเรื่อง หลายเหตุการณ์แล้วนิ่ ทำไมเรื่องแค่นี่จะผ่านมันไปไม่ได้ เรื่องร้ายๆมันคงอยู่กับเราไม่นานหรอก อีกไม่นานเกินรอ เรื่องดีๆก็จะเข้ามาทำให้เรายิ้มได้เอง " ฟ้าหลังฝนย่อมสวยงามเสมอ "
ไม่รู้สินะแค่ได้มาเขียนหรือระบายออกมามันก็ทำให้เรารู้สึกดีมากขึ้นแล้วล่ะ อย่างว่าล่ะนะ ชีวิตก็อีกยาวไกล ยังต้องเจออะไรอีกเยอะ แต่วันนี้มีอะไรอยากจะบอกกับคนสำคัญในชีวิตเราบ้างนะ เพราะถ้าลองกลับไปมองข้างหลังซ่ะบ้าง เราก็มองเห็นว่ามีหลายคนมากเลยที่รักเรา (ก็แค่อยากบอกรัก...แค่นั้นล่ะ)
**** รักพ่อกะแม่นะ ถึงหนูจะดื้อไปบ้าง เอาแต่ใจไปนิด แต่หนูก็รักพ่อกะแม่นะ หนูสัญญานะค่ะว่าหนูจะพยายามไม่ทำให้พ่อกะแม่เสียใจอีก****
**** ถึง กี้ ก่ำ ก้อย อุ้ม เอ็มเอ็ม กระแต โบว์ลิ่ง และเพื่อนชาย เพื่อนสาวทั้งหลายที่ไม่ได้เอื้อเอ่ย ฉันรักพวกแกมากน่ะพวกแกรู้ป่ะ ฉันไม่อยากคิดเลยถ้าวันหนึ่งเราต้องจากกันไกล พวกแกจะคิดถึงฉันรึเปล่า ขอบคุณพวกแกมากๆนะ ที่แกอยู่ข้างๆฉันตลอด ไม่ว่าฉันจะไม่มีอะไรดีสักอย่างแต่แกก็ยังรักฉันอยู่เสมอ ห่วงฉันอยู่เสมอ ฉันรักแกนะ****
**** แด่แฟนเก่า อย่าง กาแฟ ขอบคุณนะจ๊ะที่ยังคงห่วงใยอยู่เสมอ และขอบคุณมากสำหรับกำลังใจดีๆ ที่ทำให้คนอย่างอุ๋มคิดได้ และเข้าใจบางมุมของใครบางคนขึ้นเยอะเลย เรายังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันนะจ๊ะ ****
**** พี่บีม พี่เนตร ที่ทนฟังอุ๋มบ่นได้เป็นชั่วโมง 2 ชั่วโมงโดยไม่ด่าอุ๋มกลับสักคำ****
**** บักบอย บักปัญ อีนัด บักไห บักปา ที่จะเป็นเพื่อนที่จะไปเรียนวิศวะด้วยกัน และพวกแกบอกว่าจะไม่ทิ้งฉัน ซึ้งว่ะ****
**** คนสุดท้ายแล้ว... พี่กิ่ง ขอบคุณนะค่ะสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง บางครั้งอุ๋มก็ไม่ค่อยมีเหตุผลกับพี่ ขอโทษด้วยแล้วกัน ยังไงอุ๋มก็ยังคงเป็นห่วงแล้วก็คิดถึงพี่เสมอนะจ๊ะ ยังไงก็ยังเป็นอย่างนี้หรอก ไม่เปลี่ยนแปลงหรอกนะ...ขอบคุณนะค่ะสำหรับความรู้สึกดีๆ ความห่วงใย รู้ไหมว่ามันมีค่าที่สุดเลย****
รักทุกคนเลย..!!!!  July 03 เมื่อต้องตื่นแต่เช้า วันนี้มีแข่งSpeech อีกแล้วไม่รู้ว่าจะแข่งอะไรกันนักกันหนา น่าเบื่อ พรุ่งนี้มีสอบฟิสิกส์ ตายแล้ว ตายแล้ว ฉันยังไม่อ่านหนังสือเลย ฉันจะรอดไหมเนี่ย ตอนนี้สงสัยถึงขาลงของชีวิตแล้วมั้ง อยากเรียนวิศวะใจแทบขาดดิ้น แต่พ่อกะแม่นี่สิ ก็คุยกันเข้าใจแล้วนะ... พอถึงเวลาไปขอเงินค่าสมัครสอบเข้าวิศวะ รู้ป่ะ พ่อกะแม่พูดว่ายังไง.... "ไม่เรียนไม่ได้เหรอลูก เรียนอย่างอื่นไม่ได้เหรอ" น้ำตาตกในเลย ฮือๆๆๆๆ พ่อจ๋าแม่จ๋าที่พ่อกะแม่อยากให้ดูเรียนหมอน่ะได้คิดถึงหัวสมองอันน้อยนิดของหนูไหมค่ะ ชีวะหนูสอบก็ไม่เคยผ่าน จะให้หนูเรียนหมอ...ใครเค้าจะกล้ามาให้หนูรักษาค่ะ ไม่ได้ค่ะ ชีวิตเป็นของหนู หนูต้องเลือกเอง หนูจะเรียนวิศวะ บังคับหนูไม่ได้หรอกน่ะ ที่เราเคยคุยกันว่าถ้าหนูยอมเรียนนิติศาสตร์ของรามแล้ว จะให้หนูเรียนวิศวะ หนูจำได้น่ะพ่อนะ... หลายคนมองว่าชีวิตเราโครตสบาย แต่ใครจะรู้บ้างนะว่ามันเหนื่อยมากๆเลย วันๆไม่ทำอะไรหรอก เช้าก็ไปเรียน เย็นก็เรียนพิเศษต่อ พอกลับมาบ้านก็ต้องอ่านหนังสืออีก ใกล้จะบ้าตายแล้ว แต่ก็ยังดีน่ะ ที่ยังมีเพื่อน และก็........ อยู่ข้างๆเรา ให้กำลังใจ อยากบอกให้รู้นะว่าซึ้งๆสุด ขอบคุณนะค่ะที่อยู่ข้างกันตลอดเวลา และคงจะอยู่ตลอดไปน่ะ June 20 ชีวิตที่ต้องก้าวเดิน...ต่อไปเวลาก็คงเดินไปเรื่อยๆ ชีวิตเราก็เรื่อยๆเหมือนกับเวลานั่นแหล่ะ...ก็เพิ่งสมัครสอบวิศวะปิโตรเคมีที่ศิลปากร แต่ก็ไม่รู้ว่าจะสอบได้รึเปล่านะ หนังสือก็ยังไม่(คิด)ที่จะเริ่มอ่าน แล้วชาติหน้ามันจะได้ไหมเนี่ย ช่วงนี้เราเหนื่อยมากเลย มีอะไรหลายอย่างให้ต้องคิด ต้องทำ จนไม่มีแทบเวลาจะนอนเลย ... งานก็ค้างจนกลายเป็นดินพอกหางไดโนเสาร์ ฉันทำไมก็กลายคนอย่างนี้น่ะ...
แต่ถึงยังไงเราก็เชื่อนะว่าถ้าเราได้ตั้งใจทำในสิ่งที่เราฝัน...เราก็จะทำได้เหมือนกัน June 06 ชีวิตที่แสนอิสระ เรามีความสุขมากเลยล่ะ อยู่กับเพื่อนๆ...คิดแล้วก็เศร้าเหมือนกันนะ ก็ใกล้เรียนจบกันแล้ว ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกรึเปล่านะ เพราะชีวิตของแต่ละคนก็ต้องมีทางเดินที่ต่างกัน ต่างคนก็ต้องเดินทางตามหาความฝันของตัวเอง ถึงจะเป็นแค่การเริ่มต้น แต่ก็หมายถึงชีวิตทั้งชีวิตของเราเลย...คงคิดถึงเพื่อนๆทุกคนแย่เลย ตอนนี้เพื่อนๆก็อ่านหนังสือจริงจังกันมากเลยมีแต่เราที่ยังไม่ได้เริ่มต้นเลย  แหม..เราก็กำลังจะสอบรามอยู่นิ่ท่องมาตราเป็นว่าเล่นเลย... เอ่อ !!! วันที่ 9 มิถุนายน 50 ที่พยัคฆ์มีบุญบั้งไฟนะ..อย่าลืมมาขี่ช้างกันนะ May 17 ชีวิตที่ยังเหมือนเดิม โรงเรียนก็เปิดแล้ว...ชีวิตเราก็ยังคงดำเนินไปเหมือนเดิม ตื่นเช้าก็ไปเรียน เย็นก็กลับแต่ก็ไม่น่าเบือสักเท่าไหร่หรอก เพื่อนเฮฮากันมากเลย แต่ตอนกลับไปถึงบ้านนี้สิ...เหงาจับใจเลย ถ้าวันไหนฝนไม่ตกก็อยากบอกว่าดาวสวยมาก ไม่เชื่อก็ลองมองขึ้นไปบนฟ้าสิ...แล้วจะเจอว่าธรรมชาติสร้างสิ่งที่สวยงามให้เรามากเลย  
|
|||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
